In memoriam - Alleskunner Hans van Gorp was een icoon voor Asten

IN MEMORIAM - Afgelopen weekend is in besloten kring afscheid genomen van de Astense zanger/theatermaker en oud-onderwijzer Hans van Gorp. Hans overleed begin vorige week na een uitzichtloos ziekbed. Hij is 68 jaar geworden.

door Piet Snijders

Hans was een veelzijdige cultuurdrager met meer dan regionale bekendheid. Als zanger-gitarist – begiftigd met een warm stemgeluid - noemde hij zichzelf bij voorkeur troubadour of kleinkunstenaar. Tientallen jaren lang zong hij doorheen het hele land solo een breed repertoire op feesten en partijen en culturele gelegenheden. 

Het liefste waren hem evenwel luisterliedjes in de traditie van zijn Vlaamse helden Miel Cools en Zjef Vanuytsel en Nederlandse grootheden als Boudewijn de Groot, Frans Halsema, Herman van Veen e.a.

Eerste schreden

Hans zette al op jeugdige leeftijd zijn eerste schreden op het culturele pad. Bij Scouting zong hij kampvuurliedjes, daarbij zichzelf begeleidend op gitaar. In zijn jonge jaren vonden hij en zijn latere echtgenote Laura elkaar bij open jongerencentrum Pepijn, waar ze onder andere livemuziek programmeerden.

Samen met Laura en Laura’s broer Geert-Jan stond Hans in 1984 aan de wieg van café ’t Spektakel aan de Prins Bernhardstraat. Van daaruit stapte hij over naar het restaurantwezen, maar uiteindelijk koos Hans voor een loopbaan in het (openbaar) onderwijs. Daar was hij leerkracht op de basisschool en werkte hij jarenlang in een coördinerende functie.

Met onverwoestbaar optimisme overwon hij deze tegenslag

Muziek & theater bleven intussen zijn passie, niet alleen als consument maar ook als maker. Via tal van toneelproducties en lokale cabaretgroepen als Kriel, BV Tijdnood, Nieuwe Helden en de Scandalli’s werd hij in 1988 ingehuldigd als prins Hans III bij De Klot. Als lid van de Aauw Prinsen bleef hij zijn leven lang een fervent carnavalsvierder.

Theaterproducties

Zijn grootste theaterrollen vertolkte Hans in de lokale/regionale muziektheaterproducties Anatevka (2007, Jong Nederland) en Mistero, Brabantse volksopera (2015, Stichting MGM Asten). Na Mistero sloeg zijn ziekte voor het eerst toe en moest Hans een long afstaan. 

Met onverwoestbaar optimisme overwon hij deze tegenslag en bracht nadien met zijn Mistero-kompanen Piet Snijders en Toon Maas de kleinschalige theaterproducties ‘Vruger waar alles bitter’ (2017) en ‘Naw dè wir’ (2019) op de planken.

Als zanger nam Hans in 2012 in studio Het Koekoeksnest van Cor Mutsers het album op ‘Zo as ik ben’, met dialectteksten van zichzelf en anderen. Sindsdien voelde hij zich vooral scheppend kleinkunstenaar.

Zeer persoonlijke teksten

Zijn droom om een tweede Nederlandstalige cd af te leveren kon hij door zijn ziekte slechts gedeeltelijk waarmaken. Dit jaar verscheen de digitale EP ‘Deze Nog Dan’, waarop hij vier zeer persoonlijke teksten zingt, te beluisteren op YouTube en Spotify.

Na corona en zijn pensionering in het onderwijs verkoos Hans opnieuw zijn solocarrière. Optredens voor publiek hielpen hem in 2023 en daarna het zware verlies van zijn zoon Wouter (1990-2023) te verwerken. Zijn laatste tegenslag - zijn teruggekeerde ziekte dit voorjaar - kwam Hans niet meer te boven.

Behalve naar Hans gaan onze gedachten uit naar zijn vrouw Laura, hun dochter Eva, zoon Bram, schoondochter Lieke en haar vriend Wouter en hun kleinzonen Finan en Brenn. Wij wensen hen veel sterkte toe in deze donkere dagen.