Pauliena Rooijakkers vlamt over het strand. (Foto: Erik Ruigewaard)

Jong en ambitieus: Worlds Best Beachbiker

zaterdag 21 november 2015 - 12:01|

In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Op deze website houden ze iedere week een weblog bij. Vandaag vertelt Pauliena Rooijakkers, wereldkampioen strandracen.

De populariteit van het strandracen groeit en groeit de laatste jaren. Met een klassement van de KNWU 2 jaar geleden kreeg het strandracen meer aanzien. Steeds meer mensen gingen deelnemen en er kwamen steeds meer wedstrijden. Er kwam een officieel Nederlands kampioenschap en de sport kreeg steeds meer media-aandacht. Deze zomer kwam dan het bericht dat er ook een wereldkampioenschap kwam. Doordat de sport nog niet als een officiële sport wordt gezien bij de wereldwijde wielerbond UCI kon het helaas nog geen officieel WK worden, maar werd het een officieus WK. De media-aandacht voor deze wedstrijd was groot. Helaas kwam er opstand van de KNWU dat de wedstrijd zich geen wereldkampioenschap mocht noemen. In de laatste voorafgaande week werd bekend dat de winnaar van de wedstrijd de Worlds Best Beachbiker zou zijn.

Uitdaging
Toen bekend werd dat er een mooie titel aan deze wedstrijd verbonden was, werd de wedstrijd voor mijn een groot doel om te behalen. Nadat ik al twee keer Nederlands kampioene was geworden leek dit weer een mooie uitdaging. Zo werden de voorbereidingen steeds serieuzer. Tijdens de trainingen was ik bezig om mijn conditie zo goed mogelijk te krijgen voor 14 november, de dag van het WK. Door de steun van meerdere sponsoren had ik ook verbeterd materiaal en stapte ik over van een goede fiets naar een top strandfiets. In de laatste weken werd ook nog van banden gewisseld omdat de fabrikanten van banden ook een markt zagen in deze tak van wielersport. De banden werden breder en soepeler; wat je op het strand nodig hebt om sneller vooruit te komen. Voor het WK heb ik nog 4 strandwedstrijden gereden waarvan ik er 2 had gewonnen. De voorbereidingen voor de 14e waren dus prima.

Spanning
Toen was eindelijk de grote dag daar. Op weg naar de wedstrijd voel je dan toch meer die spanning dan bij andere wedstrijden. Ook al was het dan geen officiëel WK, het was toch leuk om de titel Worlds Best Beachbiker te winnen. Bij aankomst bij de locatie van de wedstrijd stijgt de spanning nog meer. Eerst is het wachten in de rij van het halen van je startnummer. Onderweg check je hoe het staat met de wind. Is het hard, normaal of heel hard. Stiekem kijk je al een beetje naar het strand om te bepalen hoe het er bij ligt. Deze keer kon je de windrichting en kracht van de wind al makkelijk bepalen. Vandaag leek het wel te stormen. De zoute zeelucht vloog je om de oren en het zand waaide door elke gaatje in je jas. Het stuurbordje op je fiets bevestigen, je kleding aantrekken, nog een laatste keer je fiets checken of alles goed draait en op naar het strand. Even kort over het strand fietsen om te bepalen of je bandendruk (wat één van de belangrijkste dingen op het strand is) goed is. Bij de opkomst van het strand voel je je banden al meteen wegzakken in het zand. Het strand ligt er heel erg soppig bij wat je al meteen merkt wanneer je met je schoenen op het strand gaat staan en ze langzaam weg ziet zakken. We bekijken de beste startplek (voor deze wedstrijd is er besloten om met zijn allen over de volle breedte van het strand te starten zodat iedereen evenveel kans heeft).

Opgelucht
Dan is het 12 uur en klinkt het startschot. Ik ga al direct goed weg en rijd tussen de mannen op het strand. Ik kan niet goed bepalen waar de rest van de vrouwen zit maar besluit gewoon volle bak te rijden. Ik haal nog een dame in en zit dan in een groep waar geen andere dame zit. Bij het eerste keerpunt merk ik dat ik op de eerste plek lig. Met een lang stuk terug naar start/finish voor nog een laatste ronde van 25 km over het strand staat de wind vol op de kop en moet ik vol rijden om mijn voorsprong te vergroten. Bij de eerste lus lig ik nog steeds op kop en gaat het goed. Met de wind in de rug kan ik een goed tempo houden maar ik weet niet precies hoe ver ik voor lig. Bij het laatste keerpunt heb ik dan nog maar één optie: de laatste 10 km tegen de wind volle bak rijden. Pas bij de finish kan ik opgelucht ademhalen en mag ik mezelf de eerste vrouwelijke World Best Beachbiker noemen.

Gerelateerde nieuwsberichten

De bevrijding van Zeilberg en Deurne De Tweede Wereldoorlog woedde in de periode 1940-1944 ook in de Peel. Nu, 75 jaar later, staan we stil bij onze bevrijding. Een jaar lang blikken we in deze rubriek... 27 september 2019 - 14:25
De vloek van de wereldkampioene-trui In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Vandaag vertelt wielrenster Pauliena Rooijakkers uit Heusden over de prestitieuze koersen van dit... 7 april 2016 - 15:22
In the Attic vertrekt uit the attic In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Vandaag Lennard Fransen, die met zijn band In the Attic werkt aan een... 2 maart 2016 - 15:34
Dj Lazy Jacks timmert aan de weg: 'Gigs, gigs en gigs' In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Vandaag vertelt Heusdenaar Joris de Corte in een blog hoe hij aan de... 29 januari 2016 - 12:00
Jong en ambitieus: terugblik op een druk 2015 In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Vandaag blikt Stephanie Bisschops terug op 2015. Wat zijn de maanden november en... 14 januari 2016 - 13:21
Jong en ambitieus: zingen in de Amsterdam ArenA In de rubriek Jong en ambitieus volgt het Peelbelang vier jongeren uit Asten die hun dromen waarmaken. Op deze website houden ze iedere week een weblog bij. Vandaag vertelt: Stephanie... 29 oktober 2015 - 14:41